Taş Avlu bir taşra kasabasında, 1923'te geçiyor. Ama dizinin derdi 1923 değil.
Dekor değil, iktidar
Dönem dizilerinin çoğu mobilyayı gösterir. Bu dizi, o mobilyanın kimin olduğunu soruyor. İki bölüm boyunca bir masanın etrafında dönen bir tartışma var ve masa hiç değişmiyor — değişen, kimin oturduğu.
Dil tercihi
Dönemin sözlüğünü kullanıyor ama seyirciyi dışarıda bırakmıyor: anlaşılmayan her kelime bağlamdan çözülüyor. Altyazı yok, gerek de yok.
Ses
Müzik neredeyse yok. Bölüm sonları sessizlikle bitiyor ve bu, sekiz bölüm boyunca hiç yorucu olmuyor. Bestecinin en iyi kararı, yazmamak.
Sonuç
Dönem dramasına ilgi duymayanların bile izleyebileceği bir iş. Dokuz puan, dört bölümün üst üste kusursuz olmasından.
Bu haber sana ne hissettirdi?
Yorumlar
İlgili haberler
Kültür
Sanal gerçeklikte anlatı: kamera artık oyuncunun elinde
Yeni nesil VR yapımları, yönetmenlik kavramını yeniden tartışmaya açıyor.