Cam Kırıkları: açık dünyayı yeniden ciddiye alan bir aksiyon RPG

Cam Kırıkları ilk yarım saatte sizi yanlış yönlendiriyor: geniş bir vadi, uzakta bir kule, ekranın kenarında dört ayrı görev işareti. Sonra oyun elinizden işaretleri tek tek alıyor. Üçüncü saatten sonra haritada hiçbir şey yok — yalnızca gördüğünüz yerler var.

Harita değil, bakış

Oyunun tasarım omurgası bu: hangi yöne bakarsanız orada bir şey var, ama hiçbiri sizi zorlamıyor. Bir vadiyi geçerken üç ayrı yan hikâye buldum, hiçbiri görev listemde görünmedi. Northlight Studio buna "dikkat ekonomisi" diyor; bizim dilimizde karşılığı şu: oyun size ne yapacağınızı söylemiyor, ne yapabileceğinizi gösteriyor.

Dövüş: ağırlık ve ritim

Kılıç savurmanın ağırlığı var. Her vuruş bir sonrakinin penceresini kapatıyor, bu yüzden kombolar ezber değil, okuma işi. Zorluk ayarı yok; onun yerine düşman sayısı ve grubun bileşimi değişiyor. Zorlandığınızda oyun size kolaylık vermiyor, farklı bir yol gösteriyor.

60 saatte bir kez bile "bu görevi bitirmek için buradayım" hissi yaşamadım. Bu bir övgü.

Eksiler

Envanter arayüzü hâlâ 2015'te kalmış: sekiz sekme, üç tıklama, bir kopyalama. Yükleme ekranları Series X'te bile 4 saniyeyi geçiyor. Ve hikâyenin son perdesi, önceki 50 saatte kurduğu sessizliği gereksiz bir anlatımla bozuyor.

Sonuç

Açık dünya türünde uzun zamandır görmediğimiz bir özgüven. Oyun size güveniyor, siz de karşılığını veriyorsunuz. Yılın en iyi on saatini değil, en iyi altmış saatini vaat ediyor ve bunu tutuyor.